Nanotechnologie Offshore: Waar staan we?

Nanotechnologie Offshore: Waar staan we?

Nanotechnologie Offshore: Waar staan we?

Nanotechniek.  Een woord waar van alles bij wordt gedacht. Het gerucht gaat “dat het alles kan.” Vaak denkt men: Het is onbereikbare techniek. Het zou weleens heel duur kunnen zijn. Enzovoort. Dat valt allemaal reuze mee.

Gedurende de jaren 90 en de eerste 10 jaar van deze eeuw zijn nanotechnieken en ook zeker de applicatietechnieken tot volle wasdom gekomen. Dit betekende dat de prijzen voor  nanoproducten sterk daalden en dat de keuze ruimer werd, waardoor meer verschillende materialen van nanotechniek konden profiteren. Zo zijn er technieken op het gebied van corrosie, abrasieve slijtage, thermische en electrische isolatie, smeerolie en brandstof, cleaners en zelfreinigende oppervlakken. En inmiddels allemaal op kwaliteitsniveau’s die aan eisen voldoen die alleen de maritieme wereld kan stellen, met class approvals, EPA en IMO approvals, foodgrades, alles erop en eraan. Tijd dus om eens op wat technieken in te zoomen, zoals corrosiebescherming en thermische isolatie.

Nanodeeltjes zijn klein. Dat helpt, want nanotechniek gaat vooral over het opzetten van een structuur in en óp het oppervlak van materialen. Het vult de moleculaire ruimtes van bijvoorbeeld metaal of glas helemaal op. Daarbij vinden een aantal reacties plaats met behulp van binders en activators, die van groot voordeel zijn ten opzichte van traditionele technieken als verven, smeren of isoleren.

De belangrijkste reactie van nanodeeltjes met materialen is dat de deeltjes zich niet mechanisch hechten, maar chemisch. Ze worden één met het materiaal. Daarnaast binden ze zich ook onderling. Hierdoor kan niets meer binnendringen en veranderen dus de eigenschappen van het behandelde materiaal. Aan de oorspronkelijke sterkte of brosheid van het materiaal verandert echter niets.

De eigenschappen van de deeltjes bepalen vervolgens op welk gebied materiaal wordt versterkt. Nano-wolfraam maakt enorm slijtvast. Nano-boron maakt heel glad. En zo zijn er veel meer mineralen beschikbaar en combinaties mogelijk.

We kunnen materiaaloppervlakken nu goed beschermen of aanpassen. Hier komen de dragers in het spel, de producten die onze nanodeeltjes naar het materiaal gaan transporteren. Denk hierbij aan verf, water of vet.

Klik hier en lees het hele artikel!

 

 

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *